Dossier:
Data urodzenia: 5 października 1989 r.
Miejsce urodzenia: Warszawa
Dyscyplina:  łyżwiarstwo szybkie
Obecny klub: WTŁ Stegny
Najważniejsze dotychczasowe osiągnięcia sportowe: wielokrotna mistrzyni Polski juniorów, trzecie miejsce w wieloboju na Mistrzostwach Świata Juniorów w Łyżwiarstwie Szybkim (2009 r.), na Igrzyskach Olimpijskich w Vancouver razem z Katarzyną Bachledą-Curuś i Luizą Złotkowską zdobyła brązowy medal w biegu drużynowym kobiet na dystansie 2,4 km
Prywatnie: studentka Wyższej Szkoły Kultury Fizycznej i Turystyki im. Haliny Konopackiej, na kierunku Wychowanie Fizyczne
Strona WWW: www.katarzynawozniak.eu

Katarzyna Woźniak: Myślę, że sport był mi przeznaczony. Kocham łyżwiarstwo. Inaczej nie mogłabym tak długo tego robić.
Moja mama w młodym wieku uprawiała siatkówkę i od małego zachęcała nas (Kasię i siostry – przyp. red.) do aktywnego spędzania wolnego czasu. W wieku 14–15 lat pojawiły się moje pierwsze sukcesy. W następnych latach było tylko lepiej i wtedy już wiedziałam, że to może być mój sposób na życie.
Nie czuję, abym przez sport musiała z czegoś rezygnować. Po gimnazjum przeniosłam sie do Zakopanego, gdzie chodziłam do Szkoły Mistrzostwa Sportowego. Rzadziej widywałam rodzinę i to było moim jedynym poświęceniem dla sportu. Ale tam też miałam przyjaciół, więc było dużo łatwiej. Nie czułam się samotna.

Zostać panczenistką
Zachęcam wszystkie Czytelniczki, aby jak najszybciej wskoczyły na łyżwy, nie zastanawiały się ani chwili, bo jest to piękny sport, który daje radość i satysfakcję!

Aby trenować łyżwiarstwo, nie trzeba spełniać określonych warunków fizycznych. Przede wszystkim trzeba być sprawnym, systematycznym i upartym, tak jak w każdym sporcie. Ja uwielbiam stawać na starcie i pokazywać, na co mnie stać. Nic nie dorówna uczuciu, gdy minę linię mety po udanym biegu!

Aby być szybkim na lodzie, nie trzeba mieć wcale potężnych, wielkich nóg, nieważna jest wielkość, ale siła i wytrzymałość. Ważnym treningiem jest trening wytrzymałościowy, dzięki któremu spalamy każdy niepotrzebny tłuszczyk.

Zasady
Wewnątrz toru łyżwiarskiego znajduje się tor rozgrzewkowy. Najważniejsza zasada jest taka, że łyżwiarze, którzy odpoczywają między odcinkami, muszą znajdować się właśnie na tym torze. Zawodnicy jadący ze znacznie większą prędkością znajdują się po stronie zewnętrznej. Dzięki temu na lodzie jest dużo bezpieczniej. Największe prędkości uzyskiwane przez zawodników sięgają ponad 60 km/h!

Ważne, aby zawodnik miał na sobie dopasowany kostium, jak najbardziej aerodynamiczny. Kostiumy są bardzo cienkie, zmniejszają opór powietrza. Przed cięższymi upadkami, niestety, nie ochronią.

Nie ma żadnych przepisów dotyczących wagi zawodnika. Ze względu na codzienny kilkugodzinny dzienny wysiłek potrzebujemy dużej ilości kalorii. To bardzo fajna sprawa, bo dzięki temu mogę jeść ukochane desery (śmiech). Uwielbiam szarlotkę na ciepło z lodami waniliowymi, ale jak na razie jeszcze sama nie piekę ­– potrafię jedynie zrobić kruche ciasteczka (śmiech).

Kontuzje
Moja obecna kontuzja ze ścięgnem Achillesa wynikła z mojej winy, tzn. podczas treningu zahaczyłam prawą nogą o lewe ścięgno. Kopniecie było tak silne, że niestety przecięłam skarpetę ochronną. Rehabilitacja potrwa trzy miesiące. Upadki przydarzają się dosyć często, jednak są raczej niegroźne. Złamania zdarzają się dużo rzadziej.

Treningi
Trening łyżwiarstwa szybkiego jest bardzo urozmaicony. Oprócz jazdy na łyżwach, dużo jeździmy na rowerach, wrotkach, biegamy. Ważny jest też trening siłowy. Dużo również gramy w piłkę nożną (śmiech). W łyżwiarstwie ważny jest trening grupowy. Dzięki niemu możemy się nawzajem podciągać i nakręcać, czasami trenujemy też indywidualnie, ale dużo  rzadziej. Wiadomo, że każdemu zawodnikowi potrzeba czegoś innego, więc czasami nasze treningi troszkę się różnią, ale w większości  robimy to samo. W piłkę zdecydowanie wolimy grać z facetami.

Katarzyna Woźniak, fot. IK

Katarzyna Woźniak, fot. IK

Katarzyna Woźniak, fot. IK

Katarzyna Woźniak, fot. IK

Katarzyna Woźniak, fot. IK

Katarzyna Woźniak, fot. IK