Dossier

Data urodzenia: 5 listopada 1990 r.

Miejsce urodzenia: Kraków

Obecny klub:  CCC Polkowice

Najważniejsze dotychczasowe osiągnięcia kolarskie: srebrny medal na Mistrzostwach Polski w Maratonie MTB w 2009 roku; trzecie miejsce w ósmej edycji Pucharu Świata w 2009 roku; siódme miejsce na Mistrzostwach Świata MTB (kategoria U23) w 2009 roku; dziewiąte miejsce na Mistrzostwach Europy (kategoria U23) w 2009 roku; złoty medal na Górskich Mistrzostwach Polski na Szosie (juniorka) w 2008 roku; mistrzostwo Polski MTB (juniorka) w 2008 roku; piąte miejsce na Mistrzostwach Świata MTB (juniorka) w 2008 roku

Prywatnie: studiuje fizjoterapię na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie

J.B.: Czy to prawda, że jeździłaś na rowerku do żłobka?

P.G.: Tak, miałam dwa lata. Podobno, kiedy jeszcze nie posiadałam własnego pojazdu, gdy widziałam w parku dzieci jeżdżące na rowerach, mówiłam: „Mamusiu, to jest mój rowerek, niech chłopczyk z niego zejdzie”. Gdy już dostałam własny, brałam go ze sobą wszędzie – do parku, przedszkola, na zakupy…

Zmieniałaś tylko modele.

Najpierw miałam typowy trzykołowiec, następnie rower z bocznymi kółkami i czerwony składak Apollo. Pierwszy rower górski dostałam na Komunię od mojego chrzestnego. Kolejny, typu full (z tylnym amortyzatorem – przyp. red.), kupił mi tata. Rower, na którym startowałam jako juniorka, a teraz służy mi głównie w zimie, sponsorowała babcia.

Dzięki rowerowi miałaś ciekawe dzieciństwo?

W szkole podstawowej nie miałam z kim bawić się na podwórku, więc zwykle jeździłam na rowerze. Z kolegami z klasy wyprawiałam się na wycieczki po okolicy. Pamiętam też, że kiedyś ćwiczyłam na stadionie, miałam już zrobione kilka okrążeń, gdy podszedł do mnie starszy o kilka lat chłopak. Był razem z kolegami, zaproponował mi wyścig na jedno okrążenie.

Oczywiście pokonałaś go.

Po stu metrach wyprzedziłam go i wygrałam (śmiech). Jego koledzy byli zaskoczeni – przegrał przecież z dziewczyną i to młodszą.

Nie wiedział, że ma do czynienia z przyszłą mistrzynią Polski. Jak trafiłaś na pierwsze zawody?

W wieku sześciu lat wystartowałam w rozgrywanym co roku w mojej miejscowości (Suchej Beskidzkiej – przyp. red.) wyścigu. Wygrałam, spodobało mi się i przez następnych kilka lat startowałam właśnie w Suchej. Potem stopniowo dochodziły kolejne wyścigi, sukcesy mniejsze i większe.

Miałaś wsparcie w rodzinie?

Moim pierwszym trenerem był tata. A ponieważ kolarstwo bardzo mnie pociągało, coraz bardziej zagłębialiśmy się w temat. W 2008 roku trafiłam do kadry narodowej i ten moment okazał się przełomowy. Stwierdziłam, że z kolarstwem chcę związać swoją przyszłość.  

W ciągu dwóch ostatnich lat osiągnęłaś naprawdę dużo.

Ostatni sezon jako juniorka miałam bardzo udany. W 2009 roku startowałam już w wyższej kategorii wiekowej, gdzie o sukcesy jest już znacznie trudniej. Moimi najlepszymi wynikami w U23 były: siódme miejsce na Mistrzostwach Świata w Canberze oraz trzecie miejsce w ostatnim wyścigu Pucharu Świata w Schladming.

A jaki cel stawiasz sobie na najbliższe sezony?

Nie mam jeszcze żadnego medalu z mistrzostw Europy ani z mistrzostw świata. Fajnie byłoby zdobyć któryś z nich już w najbliższym sezonie, ale wiem, że nie będzie łatwo. 

Jaką trasą chętnie pojechałabyś po mistrzostwo świata?

Najlepiej, żeby znalazł się na niej przynajmniej jeden długi i stromy podjazd. Jedną trzecią mogłyby stanowić krótkie, typowo interwałowe podjazdy i zjazdy. Jakiś płaski, ale niezbyt długi odcinek, zjazdy kręte, z korzeniami i uskokami, ale bez kamieni.

Paula Gorycka, fot. Andrzej Piątek

Paula Gorycka, fot. Andrzej Piątek

Paula Gorycka, fot. Andrzej Piątek