Wszystkie osoby zatrudnione na etat podlegają regulacjom zawartym w Kodeksie Pracy. Powodem dyskryminowania nie może być zarówno płeć, kolory skóry, pochodzenie etniczne, wyznawana wiara, jak i wiek. Gdy więc zdarzy się, że to spotka właśnie ciebie, nie zwlekaj, tylko udaj się po stosowną pomoc!

Jak ją rozpoznać?

Niestety, z biegiem czasu w Polsce odnotowuje się coraz częstsze przypadki tego zjawiska. Wraz z mobbingiem, dyskryminacja stanowi jeden z najpoważniejszych problemów wiążących się z pracą. Warto więc kontrolować sytuację w miejscu zatrudnienia i błyskawicznie reagować na pierwsze oznaki niewłaściwego traktowania. Tylko skąd wiedzieć, że właśnie ma miejsce? Podstawowymi i zdecydowanie najpopularniejszymi przykładami zachowań dyskryminujących jest udzielanie konkretnemu pracownikowi znacznie niższych świadczeń finansowych niż reszcie zatrudnionych, wypełniających analogiczne bądź bardzo podobne obowiązki. Karalnym zachowaniem jest także różnicowanie pensji osób o takim samym wykształceniu oraz kwalifikacjach zawodowych. Ważną kwestią jest fakt, iż wysokość wynagrodzenia powinna być ściśle dostosowana do odpowiedzialności, z jaką łączy się zajmowane przez nich stanowisko. Przykładowo za dyskryminację uznaje się wypłacanie większej sumy doradcy klienta niż kierownikowi. Pod uwagę należy brać także sumienność i rzetelność w wypełnianiu powierzonych zadań. Innym przejawem złego traktowanie jest nieumożliwianie dalszego rozwoju indywidualnego oraz nieuznawanie awansów. Niewłaściwym zabiegiem jest oczywiście nieuzasadnione zwolnienie pracownika.

Dyskryminacja ma dwa oblicza

Powszechnie znany jest podział zachowań dyskryminujących na dwie główne kategorie. Pierwsza z nich – bezpośrednia – opiera się na nieodpowiednim stosunku przełożonego względem danego pracownika, przykładowo ze względu na płeć lub wiek. Druga natomiast – pośrednia – polega na niegodnym traktowaniu większej liczby zatrudnionych, na przykład wszystkich pracujących w danym przedsiębiorstwie kobiet.

Walcz o swoje prawa!

O przysługujące prawa zawsze warto podejmować walkę. Najgorsze jest bowiem poddanie się i świadome dopuszczanie złego traktowania. Praca stanowi niekiedy drugi dom, dlatego też niezwykle istotną kwestią jest dobre samopoczucie w miejscu zatrudnienia. W przypadku pojawienia się chociażby najdrobniejszych przypadków dyskryminacji w danym środowisku trzeba działać, gdyż po stronie pokrzywdzonych stoi i Konstytucja, i Kodeks Pracy. Mając zgromadzone dowody w postaci relacji świadków bądź zaświadczenia lekarskiego o doznaniu wyraźnego uszczerbku na zdrowiu warto zasięgnąć pomocy w Państwowej Inspekcji Pracy, stanowiącej kontrolę nad przestrzeganiem wszelkich przepisów wiążących się z zatrudnianiem. Sprawowany nadzór dotyczy zwłaszcza respektowania praw przysługujących pracownikom niezależnie od płci, wieku, koloru skóry czy też pochodzenia etnicznego. Po zgłoszeniu skargi w wyżej wymienionej instytucji dalszą procedurą zajmują się sądy pracy oraz sądy pracy i ubezpieczeń społecznych.